cień anioła
                                                Bóg stworzył cierpienie,
                                                      potem dodał nu skrzydła
                                                          z lekkiego eteru i ciszy.
                                                                  Tak powstały anioły.
..

Hierarchie Aniołów

2012-03-26 15:25:02, komentarzy: 0

Hierarchie Aniołów

 

 

SERAFINY -termin ten jest pochodną hebrajskiego serach -parzący, spalający (hebr. seraphim - dosł. płomienni, ogniści); istoty sześcioskrzydłe. Serafiny są gorejące miłością, płonące ogniem. Rektorem Chóru Serafinów jest Metatron . Jest to wibracyjnie najwyższy chór, najbliższy promieniowaniu Słonecznego Logosa, który przekazuje naszej galaktyce moc Boskiej Emanacji. Mając największą moc są światłem i ciepłem, tworząc zarazem wokół Boga ognisko miłości. Przenoszą wibracje pierwszego planu świadomości, mającego dostęp do Źródłowego Ognia. Najwyższego spośród Serafinów kabalistyczna tradycja nazywa Sar Hapanim - Książę Twarzy, bowiem tylko On mógł z bliska kontemplować Boskość Słonecznego Logosa. To jest Anioł Jahwe, który ukazał się Mojżeszowi na pustyni pod postacią gorejącego krzewu. Serafiny, jako jedyne wśród chórów Aniołów Kabały, znają pochodzenie każdej inkarnowanej duszy. Ich misją jest nauczenie człowieka powrotu do Pierwotnego

Źródła Źródeł. W tradycji angelologicznej mają promieniste serca, płomieniste skrzydła, czerwone (czasami purpurowe} szaty. Wg Izajasza (6, 2-3) mają po trzy pary skrzydeł - dwoma zakrywają twarz, dwoma okrywają swe nogi, za pomocą dwóch latają. Według chrześcijańskich komentatorów Biblii, były ognistymi Aniołami z najwyższego na tej drabinie chóru anielskiego, zwanymi także Aniołami miłości, światłości i ognia. Otaczają Tron Chwały nieprzerwanie śpiewając Trisagion (Święty, Święty, Święty). Odznaczają się stałym i wiecznym pociągiem do rzeczy boskich. Według słowiańskiej Księgi Henocha mają po cztery oblicza.

 

CHERUBINY-(hebr. kerub, l.mn.- kerubim); Cheruby. Pełnia wiedzy, kwintesencja mądrości i poznania –tak najkrócej można scharakteryzować przedstawicieli tego chóru. Rektorem Chóru jest Raziel. Są Mistrzami Zodiaku, którego ,dwanaście znaków portretuje różne środowiska rozwoju, etapy życia. Cherubiny uczą nas uświadamiania sobie środowiska, wskazują, jak skuteczniej używać go, pomagają harmonizować się z nim. Niosą z sobą poznawczą treść, jak i rozlanie mądrości. Przechowują wiedzę, będąc zarazem strażnikami Boskiej Mądrości. Akceptacja znaku, w którym się wcieliliśmy jest jednocześnie przyjęciem środowiska, ponieważ sami je wybraliśmy by głębiej i dokładniej przepracować lekcję, z którą przyszliśmy na świat. Tu kumuluje się uraniczna energia, popychająca nas do przodu, zmuszająca do podważania dotychczasowych umiejętności, wiedzy. Anioły Cherubinów są Boskim Ogniem transformującym naszą osobowość, nasze ego, które nie potrafi i nie umie wystarczająco pod- ważyć samego siebie w procesie ewolucji. Cechą charakterystyczną w tradycji anielskiej są błękitne szaty, symbolizujące jasność umysłu. Ich atrybutem jest zwierciadło mądrości, a także księga. Wg Pseudo Dionizego nazwa Cherubiny oznacza dar poznania i uwielbiania Boga. Symbolizują dobroć i potęgę Boga. W Starym Testamencie (Rdz. 3, 24) strzegą z ognistymi mieczami drogi do Drzewa Życia i Edenu. W Księdze Ezechiela (1, 4-35; 10, 1-22) mają po cztery twarze i cztery skrzydła. Anioły pozbawione formy. Duchy ognia, światła i wody, duchy opiekuńcze, istoty biblijne przedstawiane zazwyczaj z wielkimi skrzydłami, ludzką głową i zwierzęcym ciałem (w sztuce przedstawiane są także Cherubiny uosabiane z pucołowatym dzieckiem ze skrzydełkami). Są strażnikami stałych gwiazd, niebiańskimi kronikarzami, dawcami wiedzy.

 

TRONY - również Ophanim. Aniołowie ostatniego chóru pierwszej triady, gdzie emanacje Boga zaczynają przyjmować bardziej materialne formy i jako takie istnieją w stanie przejścia. Duchy Woli, stale przebywają przed Tronem i Boskim Majestatem, pełnią funkcję bycia wozem Boga. Postrzegani jako aptekarze orzeczenia Boga; działają z bezstronnością i pokorą, by spowodować pragnienia Pana. To kwintesencja stałości, posłuszeństwa:, stabilności oraz wierności. Emanują saturniczną wibracją ducha czasu i przestrzeni, przynosząc nam trudności, które pomagają przechodzić na kolejne etapy duchowego rozwoju. Pojawienie się przeciwieństw jest sygnałem, że już jesteśmy gotowi do przejścia na wyższy szczebel. Trony są czynnikami Karmy i dopóki nie ogarniemy wszystkich doświadczeń, koniecznych do duchowego rozwoju, dopóty nie pozwalają na przekroczenie bram Niebiańskiej Jerozolimy. Przywołując ich wibracje możemy szybciej ewoluować, co jednak nie oznacza, że łatwiej. Ich pojawienie się sygnalizuje, iż jest w nas wewnętrzna siła, pozwalająca na stawienie czoła przeciwnościom losu. Anioły tego chóru są Aniołami Pamięci, zarówno tej Boskiej, jak i zwykłej ludzkiej. Przynoszą Boską sprawiedliwość. W ikonografii są wyróżniane poprzez koronę, berło i purpurowe szaty.

 

DOMINACJE (PANOWANIA) - czwarty chór, przypisany do sefiry Chesed. Geniusze Domiacji są energiczne, aktywne i męskie. Wydają, polecenia i rozkazy po to, byśmy mogli żyć w związku entuzjazmu, radości oraz obfitości ze wszechświatem. Duchowy rozwój przebiega najpełniej w radości i w szczęściu. Wibracje Dominacji uczą nas bycia szczęśliwym i zaufania do siebie samego. Brak zaufania do siebie jest równoznaczny z brakiem zaufania do Wszechświata. Jego miarą jest wiara, przenosząca góry. Dzięki emanacjom Aniołów Dominacji uczymy się również otrzymywać owoce naszego potencjału, wewnętrznych i zewnętrznych bogactw poprzez umiejętność równoważenia w nas relacji wymiany ze światem. Są wyrazicielami Kosmicznego Prawa Dawania. Im więcej dasz, tym więcej otrzymasz. Angelologia przypisuje im cesarskie jabłko, berło, koronę, niebieskie bądź purpurowe szaty.

 

CNOTY -szósty chór Aniołów. Wibrują słoneczną energią głębokiej tożsamości Istoty i pomagają w odnalezieniu naszej identyczności. Dzięki nim rozpoznajemy, kim naprawdę jesteśmy pomimo otaczających nas pozorów. Odkrywamy siebie dla nas, jak i dla innych. Postrzegamy pozazmysłowo ludzi oraz rzeczy, takimi, jakimi faktycznie są. Odsłaniamy ich rzeczywistość poza aspektem fizycznie widocznym. Dzięki temu potrafimy połączyć się z naszym jestestwem, ze Słońcem i Światłem. Emanacje Cnót są najwyżej uduchowione, wolne od materialnych przeszkód. Przekazują wiedzę posiadania właściwego stosunku do autorytetu, przywództwa. Pomieszczone na Środkowej kolumnie Drzewa Życia równoważą miłosierdzie i rygor, prowadzą w kierunku odnalezienia wewnątrz nas źródłowego Androgyna poprzez połączenie dwóch biegunów w jednym. Wymagają podjęcia i kontynuowania ciężkiej i niewdzięcznej pracy nad samym sobą, odsunięcia na bok głosu ego, owego tyrana i złego ducha dnia codziennego w naszym życiu. Geniusze Cnót zamykają drugą triadę chórów i przynoszą nam w darze Światło Jam Jest, zwłaszcza w sytuacjach, kiedy wydaje się nam, że już nie widzimy światła na końcu tunelu ciemności. Angelologia wskazuje na ich atrybuty, którymi są buława oraz globus. Zapalają Ogień Przemiany, spalający wszystkie wady osobowości człowieka.

 

MOCE (WŁADZE) -Cechą charakterystyczną jest siła i niezwyciężoność wibrująca Marsową energią. Ich zadaniem jest doglądanie spełnienia rozkazów, poleceń dawanych przez inne Anioły. Są Wojownikami Wszechmiłości, prowadzącymi człowieka na wewnętrzną walkę celem uwolnienia się od zbędnego balastu, ciemnych sił. Poprzez doświadczenia wskazują ścieżkę panowania nad sobą, nieulegania zachciankom, nałogom. Uczymy się panowania nad własną energią, rozumienia jej mocy i właściwego stosowania wżyciu. Pomagają w chwilach zwątpienia, dając impuls do posuwania się naprzód, nawet jeśli wydaje się nam, iż już nie mamy więcej sil. To jest owo sięganie do rezerw energetycznych w skrajnych losowo sytuacjach, wymagających heroizmu, odwagi i wzmożonego wysiłku woli. W anielskiej tradycji są przedstawiane w zielonych szatach z wawrzynowymi wieńcami na głowach. Uzupełnieniem jest pancerz, lanca, tarcza, hełm bądź proporzec, na którym z reguły widnieje biały krzyż na czerwonym polu.

 

ZWIERZCHNICTWA (KSIĄŻĘTA)- Najkrótszą charakterystyką chóru, otwierającego trzecią triadę w hierarchii anielskiej, jest Miłość. Księstwa emanują Wenusową energią zrównoważonej miłości, wymagającej szacunku, zaangażowania oraz zaufania. Moc Boskiej Miłości jest budzona do życia w człowieku, który będąc racjonalnym z natury swej nie rozumie irracjonalizmu Miłości. Gdzie przeważa rozsądek tam brak jest miłości. Kochając stajemy się irracjonalni, bowiem nikt nie będzie kochał nas dla naszych zasług, osiągnięć. Nas zachowanie nie jest możliwe do przewidzenia, a tym bardziej do kierowania. Kochając rozumiemy innych, potrafimy przebaczać, dawać nie oczekując nic w zamian, akceptować. Uczymy się kochać siebie, takimi, jakimi jesteśmy, a dzięki temu jesteśmy w stanie pokochać innych ludzi miłością bezwarunkową. To nie jest Eros Miłości, kochający tylko i wyłącznie dla samego siebie. To również nie jest Filos Miłości, kochający dla nas drugą osobę, związek stworzony pomiędzy dwojgiem ludzi, dającymi coś sobie wzajemnie. To jest Agape: Miłość dla drugiego człowieka; ta najtrudniejsza, bo potrafiąca się wyrzec własnego szczęścia w imię szczęścia kochanej osoby. Aniołowie Księstw wyrażaj ; także wibracje estetyzmu, harmonii w naszym codziennym życiu. Akcentują, że prawdziwe piękno pojawia się zawsze wtedy, kiedy wyrażamy na zewnątrz to, co jest wewnątrz nas. Wówczas jesteśmy w stanie pojąć, iż Droga Rozumu nie jest tą najważniejszą ścieżką, po której kroczymy. Znacznie ważniejszą jest Droga Serca, tak często niedostrzegana i lekceważona. Nie wszystek umrę - słowa poety trafnie oddają wieczne życie miłości. Ciało umrze i w proch się obróci; umrze także pragnienie i pożądanie; podobnie stanie się z myślą, pozbawioną podsycającego ognia; Miłość będzie żyła wiecznie; W ikonografii średniowiecznej dominuje książęca korona, ozdobny płaszcz w zielonym kolorze.

 

ARCHANIOŁY - Są posłańcami wiedzy, prowadzonymi emanacją Merkurego, instruktorami ludzkości. Wiedza sama w sobie niewiele daje pożytku. Ważne jest jej zrozumienie i tego uczą nas Geniusze Archaniołów. Ograniczeni fizycznymi ciałami postrzegamy wyłącznie jedną stronę medalu, podobnie jak będąc na południowym biegunie nie dojrzymy północnego. W swoich ocenach jesteśmy subiektywnie obiektywni i dopiero pomoc Archaniołów pozwala na przekroczenie granic widzenia jednej tylko płaszczyzny na raz. Uczą trudnej sztuki komunikowania się, tak ze sobą samym, jak i z innymi ludźmi; umiejętności rozróżniania, choć ta jest nam dana od chwili spożycia owoców Drzewa Poznania. Celem ich pomocy i pracy z nami i nad nami jest doprowadzenie do powtórnego połączenia w nas wszystkiego, co jest podwójne, bowiem nic nie jest wyłącznie dobre czy wyłącznie złe. Kategoryzowanie wynika z faktu ułomności naszych ocen, wiążących się z ograniczonością postrzegania.

 

ANIOŁY - Najbliższe człowiekowi wibracyjnie. Cechuje je łagodność księżycowej energii a jednocześnie mamią iluzją, złudą. Za ich przyczyną konfrontujemy się z naszymi skrzętnie skrywanymi lękami i pragnieniami. Wyciągają pomocną dłoń w pokonaniu bariery iluzyjności, kiedy to nie możemy być pewni niczego i nikogo, zwłaszcza nas samych. Dzięki nim podejmujemy pracę z i nad naszą nieświadomością, odkrywamy nasze ciemne, ukryte strony. Uczymy się widzenia Dobra w Złu a nie tylko i wyłącznie Zła w Złu. Zrozumiałym staje się nieodzowność doświadczania Zła by ogarnąć Dobro. Kiedy doznajemy tego, co nam wydaje się złem, zastanówmy się nad lekcją, którą mamy do przepracowania w tym właśnie momencie.

 

« powrót

Dodaj nowy komentarz

Wyszukiwarka

Strony internetowe dla firm - szybko i za darmo!